TERUGBLIK

De vorige edities van "Zomer in de Kruidtuin" waren een groot succes. Dankzij de inzet van vrijwilligers en medewerkers, de boeiende programmatie, indrukwekkende kunstwerken, de mooi verzorgde kruidtuin, onze sponsoren en natuurlijk dankzij jullie, het publiek. Bedankt allemaal!

Voor wie er bij was, en voor alle anderen, een terugblik:

2010

In 2010 werd samengewerkt met Foto Gamma uit Leuven.

De combinatie van natuurfotografie en soundscapes leverde een interessante combinatie op, waar veel positieve reacties op kwamen. Het concept was helemaal in harmonie met de tuin. De nocturne kende zo'n 600 bezoekers en de samenwerking met radio Scorpio en -bij uitbreiding- het Britse Resonance fm verliep vlot.

Het eerste luik van de openluchttentoonstelling had betrekking tot fotografie. In het mooie kader van de kruidtuin kreeg je een artistieke fototentoonstelling te zien over … de kruidtuin. Door de grote printswas het voor de bezoeker niet louter een tentoonstelling maar ook een beleving van de verschillende seizoenen.

Het 2de luik van Zomer in de Kruidtuin draaide rond audio-kunst. De geluidskunstenaar Eavesdropper maakte unieke soundscapes voor deze tentoonstelling. Die gratis te downloaden waren van de website of via een gratis verkrijgbare MP 3-speler te beluisteren waren.

 

2009

In 2009 was de rode draad dat graffiti en street art.

Rogier Van der Weyden fungeert als rode draad.

Het resultaat: een verrassende kruisbestuiving tussen klassieke middeleeuwse schilderkunst en moderne expressievormen. Klik hier voor een overzicht van de deelnemende kunstenaars.

De jaarlijkse nocturne was een overromepelend succes; klik hier voor meer info.

Zomer in de kruidtuin met RESMONE from RUVTER rudimentair vertier on Vimeo.

2008

De 20e editie van Zomer in de Kruidtuin ging met het thema 'Natuurlijk' de confrontatie aan tussen kunst en natuur. De werken van Stef Jacobs, Julio Malvido Garcia, Stefaan Van Biesen en Kris Vanhemelrijck waren de hele zomer te bezichtigen in de Leuvense kruidtuin.

De rode draad doorheen de tentoonstelling, namelijk de uitdaging tussen kunst en natuur, is klassiek, maar daarom niet minder onverwoestbaar. Zomer in de Kruidtuin 2008 was opnieuw een tentoonstelling met een sterke band tussen de werken van de kunstenaars en hun omgeving. Respect voor de natuur uitte zich in alle aspecten van het thema 'Natuurlijk'. Het park zelf fungeerde dan ook als inspiratiebron. Een aantal werken werden specifiek voor de kruidtuin ontworpen en allen sloten ze nauw aan bij de geest van de tuin.

Zo ontworp Kris Vanhemelrijck speciaal voor de kruidtuin een installatie uit aarde en graszaad, die meegroeide op het ritme van natuur. Een hele zomer lang konden bezoekers getuige zijn van dat fascinerende groeiproces (foto).

 

 

 

2007

Silent Revolutions wordt georganiseerd door Amusez-Vous en de Leuvense museumsite, in samenwerking met Cera en stad Leuven. Het doel: jongeren in contact brengen met beeldende kunst.
Silent Revolutions brengt een selectie van dertien hedendaagse kunstenaars met twee gedeelde kenmerken. Als eerste: ze hebben allemaal een bijzondere aandacht voor alledaagse, maatschappelijke, stedelijke en cultuurhistorische aspecten. Als tweede: hun ingetogen beeldtaal. Dit tweede aspect is ook de aanleiding voor de titel: het zijn geen beeldenstormers, maar ze kiezen eerder de weg van de stille revolutie, silent revolution.

Op drie zwoele avonden wordt er een openlucht filmvoorstelling georganiseerd, in samenwerking met CinemaZed. Met vertoningen van De laatste zomer (Joost Wynant), Eternal Sunshine of the spotless mind (Michel Gondry), Ou quoi (Cecilia Verheyden), Little Miss Sunshine (Jonathan Duyton en Valerie Faris), Carlo (Michael R. Roskam) en The Village (M.Night Shyamalan)

Tijdens 1 uitzonderlijke avond wordt de kruidtuin ook 's avonds geopend voor publiek. Een unieke kans om de kruidtuin en de kunstwerken ook 's avonds te bezoeken, en een gezellige soiree met muziek (Nona Mez, Kawada, Annelies Tanghe, The Nursery Rhyme, Bart Cooreman, Karen Louwet), performance (Stijn Vranken, Debbey and Vivey, Stefanie Hendrickx), dans (Patricia Mortelmans en Lien Vandereycken, Barbara Roose, Evalyne Thauvoye) en ronddwalende verrassingsacts.

Kunstenaars: Stefaan Dheedene, Renato Nicolodi, Wesley Meuris, Frederik van Simaey, David Claerbout, Anne Daems, Guy Mees, Christoph Fink, Messieurs Delmotte, Walter Swennen, Robert Devriendt, Jan Vercruysse, Mekhitar Garabedian

2006

In 2006 is het thema van Zomer in de Kruidtuin: Tuin van Steen. De kunst van het lettersteenkappen wordt in het bloemen- en plantendecor van de Kruidtuin geplaatst. De in steen gekapte letters vormen woorden die de kruidtuin in een ander daglicht plaatsen. En omgekeerd vormt de kruidtuin een uniek decor waarin de kunstwerken ook letterlijk in de bloemetjes gezet worden.
Omdat lettersteenkappen en poëzie bijna onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, wordt er dit jaar een poëziewedstijd georganiseerd: B(l)oeiende gedichten, met als thema 'de natuur van de Leuvense kruidtuin'. Uit meer dan 90 ingezonden gedichten, worden er vijf uitgekozen door de jury. Zij worden gepubliceerd in de catalogus en geprint op grote borden in de inkomhal van de botanische tuin. De winnaars: Mark Meekers, Herman Rohaert, Linda Truyers, Reine Wellens en Anne Wiering - Haesendonck.

Kunstenaars: Christophe Annys, Maud Bekaert, Immanuel Corbillion, Kristoffel Boudens, Sofie De Groote, Jos Geusens, Goedele Soetewey, Merlijn van Loo.

2005

Met het thema afwezig/aanwezig, is de kunst in de kruidtuin heel aanwezig. 2005 is weer een jaar van vernieuwingen. Voor het eerst wordt er een wedstrijd gekoppeld aan "Zomer in de Kruidtuin". 26 kunstenaars dienden een dossier in, en de jury koos er 6 uit.
Deze 6 gaan elk de dialoog of confrontatie aan met de kruidtuin, met in het achterhoofd "aanwezigheid" en "afwezigheid". Door verkeersborden te plaatsen, een stem in een boom, exotische vogels, ... worden de bezoekers in de war gebracht. Wat hoort er bij de kruidtuin, en wat maakt deel uit van de tentoonstelling?
Ook nieuw is de nocturne die voor het eerst georganiseerd wordt. Eén speciale avond is de kruidtuin toegankelijk na het normale sluitingsuur, met live muziek van Small Pinguin en Highway.

Kunstenaars: Bert Crabbé, Sofie De Groote, Dirk Leroux, Thomas Marks, Emmy Van Lamoen, Alain Verschueren

2004

De hele zomer lang wordt de kruidtuin omgevormd tot kunsttuin. De wisselwerking tussen sculptuur en natuur staat centraal. Hedendaagse kunstwerken wikkelen zich in een jasje van planten en bloemen. Samen vormen de kunstwerken en de botanische tuin een nieuwe eenheid.
In 2004 wordt gekozen voor beelden van Karel van den Braak. Zijn solide werken in staal en brons worden in het decor van de kruidtuin geplaatst. Zodat er voor iedere wandelaar om iedere hoek weer een nieuwe verrassing staat te wachten.
Karels beeldwerken tonen zijn eigen persoonlijke stijl. De vorm primeert, overbodige details worden weggelaten. Zo krijg je een mooie middenweg tussen verfijnd en robuust, elementair en complex. Dit evenwicht zorgt voor rust, een gevoel dat perfect past binnen de harmonie van de kruidtuin.

Kunstenaar: Karel van der Braak

2003

Botanische Tuin Leuven stelt voor: Il Sogno Toscano, gebeiteld door Patrick Crombé. Toscane is een onderwerp met een heel zomerse sfeer, toch vond de tentoonstelling per uitzondering in september plaats. Zo duurde de zomer in 2003 net iets langer als normaal.
Patrick Crombé is gepassioneerd door Toscane, de kalkrotsen, marmergroeven, arduin, schilferige graniet en de sprankelende zon. Toch is hij een op en top Vlaamse beeldhouwer. De tweespalt tussen deze twee culturen uit zich in zijn kunstwerken, waar hij zuiderse en noorderse materialen combineert.

Kunstenaar: Patrick Crombé

2002

In 2002 wordt er uitzonderlijk geen Zomer in de Kruidtuin georganiseerd.

2001

Drie kunstenaars krijgen vrij spel in de kruidtuin. Ieder met een eigen stijl waardoor er een hele diversiteit aan kunstwerken te bezichtigen is. En deze kunstwerken worden natuurlijk omringd door de prachtige kruidtuin, die op zich al het bezoeken waard is. De vergelijkbare factor in de werken van de kunstenaars is "openheid en geslotenheid".
Luc Coeckelberghs liet zich inspireren door de dualiteit tussen begrenzing en openheid. Dit uit zich in zijn monumentaal tweeluik. Dirk Wouters' kunstwerken herinneren aan een mysterieuze beslotenheid. Zijn sculpturen verbeelden onder andere een sarcofaag en een beeldengroep. En Heidi Voet creërt een ruimtespel tussen haar werk en de orangerie, door een op maat gemaakt kunstwerk.

Kunstenaars: Luc Coeckelberghs, Heidi Voet, Dirk Wauters

2000

Emoties vierden hoogtij tijdens Zomer in de Kruidtuin 2000. Wilfrieda Stroobants en Rita Van Even brachten een verscheidenheid aan kwetsbare personages naar voor in hun kunstwerken.
De sculpturen van Wilfrieda Stroobants lijken wel gereïncarneerd uit oude metalen, gevormd tot enigmatische figuren die middenin hun beweging tot stilstand zijn gekomen. In een variatie aan houdingen wekken ze verschillende emoties op.
Rita Van Everen toont de menselijke kwetsbaarheid in haar figuratieve beelden. De herkenbaarheid roept een emotionele, confronterende sfeer op. Het zijn verhalen die gaan over onschuld, aanvaarding, loutering, wijsheid, eenzaamheid en verwachting. Deze keramische kunstwerken vormen een spiegel van het werkelijke leven.

Kunstenaars: Wilfrieda Stroobants, Rita Van Even

1999

/

1998

/

1997

1997 is een jaar van vernieuwing. In tegenstelling tot de vorige jaren, toen bestaande, vrij traditionele beelden gedurende enkele maanden een plaatsje kregen in de kruidtuin, gaat het er in 1997 anders aan toe. De nieuwe aanpak houdt in dat de bezoeker verrast worden. Curator Luc Lambrecht nodigt 3 kunstenaars uit die uitgedaagd worden om een eigen indruk van de kruidtuin naar voor te brengen in hun werk.
Heimo Zobernig tracht de dagdagelijkse werkelijkheid tot een toneeldecor om te vormen door bepaalde objecten weldoordacht in het geheel te plaatsen. Het is een wisselwerking tussen realiteit en schijn. Zo krijgt het timpaan van de poort van de kruidtuin het opschrift "art garden". De kruidtuin is een kunsttuin.
Honoré d'O plaatst een bolspelbaan temidden van de kruidtuin. Deze baan vormt een aanvulling op de zorgvuldig aangelegde tuinpercelen in verschillende vormen. De rust die heerst in de kruidtuin is ideaal voor de concentratie die nodig is om het spel te winnen. Hij speelt met de grens tussen actieve en passie recreatie.
Mark Luyten begon als schilder, maar is snel geëvolueerd tot schilder, beeldhouwer, ontwerpen, filmmaker en romanticus. Voor de kruidtuin maakt hij een video-geluidsinstallatie. De wandelaar wordt verrast door stemmen, geluiden van de zee en projecties. Hij wordt zo bewust van de vergankelijkheid van het menselijke bezit, maar krijgt tegelijk een gevoel van eeuwigheid. Het werk gaat over de transparante beslotenheid van de orangerie.
Bij deze tentoonstelling hoort ook een boek. Een essay van Michael Tarantino, hij zorgt voor een begeleidend schrijven.

Kunstenaars: Heimo Zobernig, Honoré d'O, Mark Luyten, Michael Tarantino.

1996

Ook in 1996 is er een samenwerking tussen een kunstenaar en het dichtergenootschap Mengmettaal. De hele zomer lang kan je genieten van de kunstwerken van Marc De Roover.
Hij plaatst een veelheid aan geometrische, introgerende vormen in de kruidtuin. De materialen die hij gebruikt leunen dicht aan bij de natuur, zo maakt hij vooral gebruik van hout, klei en turf.
De structuur van de kruidtuin, een geordende, gecontroleerde natuur, vormt de basis van de tentoonstelling.
In september nodigt de kunstenaar kinderen uit om een stapje in de kruidtuin te zetten en kennis te maken met zijn verbeeldingsvol werk.

Kunstenaar: Marc De Roover.

1995

De beeldententoonstelling in 1995 wordt georganiseerd in samenwerking met kunstgallerij Embryo en dichtersgenootschap Mengmettaal. De tuin ordent het landschap, zoals beelden metalen en steen ordenen. Samen vormen ze een uniek geheel. Het is een symbiose tussen de kruidtuin die voor ruimte zorgt, Embryo die voor de beelden zorgt en Mengmettaal die de poëtische toets verzorgt. De gemeenschappelijke deler van de kunstwerken is de vorm. Allemaal beelden ze een persoon uit, ieder met hun eigen visie en stijl.

Kunstenaars, beelden: Fred Bellefroid, Jos Kuppens, Dirk Lambrecht, Armand Loveniers
Kunstenaars, gedichten: Anne Wiering, Mark Meekers, Johan Van Cauwenberge, Reine Wellens, Alfred Warrinnier, Karel Sergen, Gerda Depreter, Guido Cloet, Arno Kerkhofs

1994

Beeldhouwwerken en poëzie vervolledigen elkaar in de kruidtuin. Kunstgalerij Embryo, galerij Berarte en Modern art gallery Vertigo werken mee aan Zomer in de Kruidtuin 1994. De werken van hun kunstenaars worden vergezeld door toepasselijke gedichten van het poëtisch gezelschap Mengmettaal.
De sculpturen van Cesar Bailleux zijn ontstaan uit het zoeken naar vragen en antwoorden. Ook de boeiende dualiteit tussen natuur en technologie wordt grondig onder de loep genomen. Hij combineert de verscheidenheid aan vormen en kleuren uit de natuurwereld met technische aspecten uit de mensenwereld.
Michel Janssens is een veelzijdige kunstenaar en werkt met veel soorten materialen. De rode draad doorheen al zijn werken is een strijd. Een strijd tussen winners en losers, tussen macht en onmacht, tegen de eenzaamheid. Jos Kuppens leeft in het vandaag, dat uit zich ook sterk in zijn kunstwerken. Alles is van voorbijgaande aard. In zijn werken toont hij zichzelf, ze staan voor een soort van verwerkingsproces. Philippe Laurent werkt met figuren en letters. Zijn houten en betonnen constructies zijn ruw, echter vormen ze toch een mooi geheel met de helling waarom ze werden ingeplant. Lode Tibos brengt Stalachtiet, de verticaalheid van de vorm valt erg op, in contrast met het horizontale en bolle bovengedeelte. Lode's werken stralen een heel aparte energie uit. Hij past de vormen aan, wikt en weegt tot een fragiel evenwicht ontstaat. Emiel Uytterhoeven gaat een gevecht aan met de scherpe breuklijnen van harde steensoorten. Hij vormt ze om toch soepele lijnen en zachte glooiingen. Het is het contrast van ruw gekapte rots met zacht gepolijst marmer. Voor verrassing zorgen, dat is de drijfveer achter het werk van Tjerrie Verhellen. Zijn geliefkoosde materialen zijn stenen. In zijn abstracte werken wil hij menselijke gevoelens tot uiting brengen, gevoelens die tijdloos zijn.

Kunstenaars, beelden: Tjerrie Verhellen, Lode Tibos, Emiel Uytterhoeven, Jos Kuppens, Cesar Bailleux, Michel Janssens, Philippe Laurent
Kunstenaars, gedichten: Hannah Kuipers, Karel Sergen, Anne Wiering, Mark Meekers, Guido Cloet, Reine Wellens, Lieve Devijver

1993

/

1992

In 1992 worden er 5 eigenzinnige kunstenaars uitgenodigd om hun werken tentoon te stellen in het mooie kader van de kruidtuin. Willy Peeters' werken vallen meteen op bij het betreden van de tuin. Zijn beelden lijken levensecht en beweeglijk. De beweging en het leven staan centraal in zijn kunst. De metalen sculpturen die te vinden zijn in de kruidtuin zijn van Jean De Prez. Ze vormen een ode aan de gebogen lijn. Ook hier draait alles rond beweging. De cirkels en krommen vormen een sierlijk werk dat een evenwicht uitdrukt tussen ruimte en volume. Noël Delaplace werkt vooral met cijfers en letters. Het is zijn eigen interpretatie op het leven. Volgens hem is het niet de beweging die uiting geeft van het leven, het zijn cijfers en letters die uitdrukking brengen aan alles wat mensen doen en beleven. De werken van Lode Tibos zijn volledig geïntegreerd in de kruidtuin. Zijn werken bestaan uit ruwe verticale stenen, als menhirs. Hij probeert de vormen en het ambachtelijke van de stenen te accentueren door er stukken af te kappen, te stapelen en af te knotten.
Eric Vercuysse houdt het ook bij abstracte figuren, maar verder vormt zijn werk bijna de tegenpool van Tibos's stenen. Bij Vercruysse draait alles rond het samenspel tussen gevoels en verstand, wetenschap en lyriek. De vormgeving is zeer beheerst, het is een doordacht vormenspel.

Kunstenaars: Willy Peeters, Jean De Prez, Noël Delaplace, Lode Tibos, Eric Vercruysse

1991

Kunstenaars: Jan Venken, Jos Kuppens, Julia Berger, Ludo Belemans

1990

Niet minder dan 15 kunstenaars worden uitgenodigd door galerij Belarte. Deze hedendaagse beeldhouwers gaan de uitdaging aan om een binding te creëren tussen bloemen, planten en kunst. Dit doen ze met beelden uit verschillende materialen, de gebruikte materialen zijn zeer heterogeen: marmer, ijzer, tin, onyx, albast, graniet, silex, arduin, hout, mandsculpturen, polyester, parafine enz.

Kunstenaars: Roland Barthels, Jeanine Behaeghel, Hector Boetto, Leo Camps, Pol Cockx, An Declercq-Lanckman, Jan De Groef, Marie-Paule Delhaise, Herman Dottermans, Juan Hannon, Caroline Sterken, Ivo Strauven, Emiel Uytterhoeven, Koen Vanderstukken, Lieve Van Stappen

1989

Kunstgalerij Embryo haalt kunstwerken van vier jonge Belgische beeldhouwers en een hedendaagse Italiaanse meester naar de kruidtuin. De beelden van Leopold Janssen werken in de hoogte, het lijken wel slanke bomen, sierlijk, breekbaar en sterk tegelijk. Hij beeldhouwt smalle monolieten in marmer. De zachte glooiingen staan in contract met de korrelige, ruwe materie. Francis Méan stelt ook grote monumentale stenen tentoon, gladde, sierlijke lijnen vormen een harmonisch geheel. Zijn werk roept religieuze mijmeringen op. Armand Loveniers gaat meer de klassieke kant op, met zijn vrouwelijke naaktfiguren vormt hij het lustige contrast met het religieuze werk van Méan. Deze kunstwerken passen allemaal moeiteloos in de rustige natuurlijke omgeving van de kruidtuin. De Italiaanse kunstenaar Giancarlo Sangregorio gaat nog een stapje verder. Zijn primitieve kunstwerken recupereren toevallige natuurelementen als boomstammen en rotsblokken die door wind en water geërodeerd zijn. Hiermee vormt hij reusachtige composities. De enige kunstenares die voor een felle breuk tussen kunst en natuur zorgt is Hedwig Luyckx met haar hypermoderne kunst. Technologie, in de vorm van wasmachines en kleurrijke geëmaillerd wasgoed schreeuwt om aandacht in de rust van de kruidtuin. De dubbele bodem die ontstaat door dit kunstwerk in de natuur te plaatsen is een aanklacht tegen de vervuiling.

Kunstenaars: Leopold Janssen, Francis Méan, Armand Loveniers, Giancarlo Sangregorio, Hedwig Luyckx

1988

1988 is een jaar van harmonie. Het idee is om decoratieve beelden rustiek en harmonisch te laten samenspelen met de oase van rust die de kruidtuin is. De Kruidtuin is dus een ontmoetingsplaats geworden waar beeldende kunstenaars en tuiniers, die toch ook wel kunstenaars zijn, elkaar aanvullen.De kunstenaars stellen traditionele en avant-gardische beeldhouwwerken tentoon. De planten en bloemen vormen een geheel met de plastische vormgeving van de sculpturen. De interpretatie van de kunstwerken wordt overgelaten aan de bezoekers.

Kunstenaars: Christian Detige, Lily Hoewaer, Lydia Stefani, Zef Timmermans, Ivo Van Dyck.Lucienne Camus, Frie Van Belle, Herman Dottermans, Ivo Strauven, Jean De Prez